Mutlu olmak için unutmak gerek!!!

Hepimizin mutlu olduğu zamanlar çoğunluktadır sanırız, durum öyle değil.. dönem dönem mutluluk bile çok gelir....
İnsan her seferinde mutlu olduğu anları mı paylaşır? Olmasını istediğimiz budur aslında, hep mutlu olmayı, hep de bunu paylaşmayı dileriz...

Mutluluğu paylaşmak ne kadar kolaysa, mutsuzluk o kadar içine saklanır insanın...

Çıkmaz dışarı, içerde kendi kendine büyür ve büyüdükçe senin içinde olan o değil, onun hakimiyetinde yaşamaya çalışan sen olursun....

O yüzden ne yapmak lazım? Üzüntünü de paylaşıcaksın, arkadaşın kazık mı attı, onun o kazığını düşünerek hayat biter mi, bitmez?

Unutucaksın!

İnsan unutabildiği kadar mutludur.

Mizaç itibariyle genel konseptim mutlu olmak üzerine kurulu:) Ama hani arada bi mutsuzluğu da tatmak istiyorum, hatta mutsuz olma durumu daha çok haz verir oluyor bazen:):)  buyur burdan yak:) Galiba kendi mutsuzluğumu kontrol edebiliyorum, ondan rahatım:) Bakktım kendim olmaktan çıkıyorum, hooop unutuyorum:) "hııı o kadar kolay sanki unutmak" dediğinizi duyar gibiyim, doğru değil ama yavaş yavaş başlayın mesela... bişeye üzüldün mü? seni mutsuz mu ediyor onu düşünmek, olayı düşünmek, dene bir kere! ne kaybedersin! Unutmak için elinden ne geliyorsa yap.. Seni ne meşgul ediyorsa onu yap mesela, bütün gün nane şekeri , akide şekeri ye ama o durumu, ortamı, kişiyi, olayı her neyse seni üzen onu unut... bir süre sonra farkına varacaksın ve kendi kendine soracağın bir soru olacak... " Ya ben bişeye kızmıştım ama neydi yaaa? Dur hatırlarım birazdan!" Aha olay bitmiştiiiiiirrr... Birazdan hatırlarım:):) "hııı bekle hatırlarsın:):):)"

Bak gördün mü şu anda bu yazıyı okuyunca kendini unutmaya programladın bile:):):)
Mutsuzsan şu an , unutmak için kendine bir meşguliyet aramaya başlamış olman lazım...

Başlamadıysan mutsuz değilsindiir, sadece kendini kandırıyorsundur:):) (Benim yazı her türlü kendini kanıtlar:):):):) )

Unut gitsin!!! Hayat hatırlayacak güzel şeyler için yaşamaya değer:):)

Sevgilerimle, M.O.Ş..... (3'ümüz de burdayız:) )